หากเราอาศัยหลักการ เอามือซ้ายหุ้มมือขวา เอาความไม่เคยชินห่อหุ้มความเคยชิน เอากุศลห่อหุ้มอกุศล นับแต่เกิดจนตาย ก็เป็นการรักษาปณิธานพัฒนาตนได้อย่างหนึ่ง
ยิ่งใช้หลักการเข้าออกหนึ่งประตู หลีกเร้นหน้าต่างทั้ง6 ไม่หลงตามอายตนะทั้ง6 ความสงบสำรวมก็เพิ่มพูน เจอยั่วยุไม่แกว่งไกวไม่หวั่นไหว เจอยั่วยวนย่อมไม่หลงไหล ไม่ไขว่คว้า ยึดถือ(อันนี้น่าจะยังต้องฝึกอีกเยอะ)
หากเน้นไปในทางวิถีเคารพสิ่งที่ควรบูชา ทั้งองค์ธรรม รวมถึงเทพเทวา และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นแบบอย่างอันดีงามในโลกนี้ จนถึงพระบรรพจารย์ผู้ชี้แนะหนทางนี้ แล้วนำมาประพฤติปฏิบัติ ย่อมเป็นแนวทางที่ทรงคุณค่ามิอาจประเมิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น